درباره تایباد
تایباد (Taybad) در لغت نامه شادروان دهخدا
قريه اي است از باخرز و از آن جا است عارف مرشد شيخ زين الدين پير امير تيمور صاحب قران ، و اصل در آن تايب آباد بوده و تايباد مخفف آن است . (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به حبيب السير چ خيام ج 3 ص 430 و 543 و شدالازار چ قزويني و اقبال صص 119-120 حاشيه 4 و ناظم الاطباء. رجوع به تاياباد، تاياباذ، طايباد، طيبات و تايب آباد و تايبادي و تايبادي (زين الدين ابوبکر) شود. و همچنین در بخش تایاباد می خوانیم: تاياباذ، قريه اي در بوشح از اعمال هرات . (انساب سمعاني ورق 102 ب ) (معجم البلدان ج 2 ص 357). در مرآت البلدان ج 1 ص 337 اين کلمه به تصحيف تاياد آمده است . رجوع به تايباد، طايباد، طيبات و تايب آباد شود.
منبع:taybadi.blogfa.com
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آذر ۱۳۹۰ ساعت 14:0 توسط علی دانشور
|
روابط عمومي در هر سازماني، سامانة برقراري ارتباط مؤثر ، نزديك و سازنده مديريت آن سازمان با ديگر بخش ها اعم از بخش هاي دروني يا بخش هاي بيروني محسوب مي شود. با برقراري اين ارتباط به نحو شايسته امكان تطابق بروندادهاي يك سازمان با نيازهاي بيروني فراهم مي شود. فرآيندي كه علت وجودي پيدايش و استمرار حيات آن سازمان محسوب مي شود. روابط عمومي درحقيقت، ابزار دوگانه اي است كه از يك سو باعث آگاهي مديران از محيط پيرامون آنها مي شود و از سوي ديگر باعث انعكاس درست فعاليت آنان به جمعيت مخاطب مي گردد. برقراري اين ارتباط دوطرفه در هر سطحي، مترادف سطح توفيق روابط عمومي است. علی دانشور مسئول روابط عمومی دانشگاه